GRZECH I PRZEBACZENIE

W dniach 30 marca – 1 kwietnia 2007r. uczestniczyłyśmy w sesji z cyklu Szkoła Modlitwy Słowem Bożym, Pt. Grzech i przebaczenie w świetle Słowa Bożego, która odbyła się w Krakowie, w Centrum Formacji Duchowej Salwatorianów.

Grzech i przebaczenie bardzo mocno wpisane są w życie człowieka, a dzisiaj ludzie często żyją tak, jakby grzechu nie było. Człowiek ze swej natury jest grzeszny i dlatego sam z siebie nie może poznać w pełni własnej grzeszności. Tylko Bóg widzi człowieka takim, jakim jest naprawdę i tylko z Bogiem człowiek może poznać swój grzech.
Pan daje każdemu z swoje Słowo, które może otwierać serce na przebaczającą miłość, które może je przemieniać i czynić wrażliwym. Bóg daje Słowo, by człowiek poznał prawdę o sobie, by mógł zrozumieć istotę grzechu, a także jego źródło i skutki, jakie wywołuje.
Ilekroć człowiek wchodzi w noc grzechu, Bóg wychodzi za nim, aby go szukać i odnaleźć. Pan jest nieustannie obecny w naszym życiu, zna nas doskonale, zna także nas grzech i mimo to ciągle nas kocha. Człowiek żyje dzięki Miłosierdziu i z Miłosierdzia, bo Boże Miłosierdzie nieustannie wraca nam życie. Jezus patrzy na każdego z nas z cierpliwością, miłością i przebaczeniem. I takiego spojrzenia na siebie Jego oczami – w prawdzie i z miłością, mamy się uczyć.
Bóg nigdy nie potępia człowieka, ale potępia grzech, Jego miłość jest większa od najgorszego grzechu. Aby odkryć tajemnicę Miłosierdzia, najpierw trzeba odkryć tajemnicę grzechu.

W zgłębianiu tych tajemnic pomagała nam adoracja Najświętszego Sakramentu i cisza... Była też możliwość skorzystania z sakramentu Pokuty i Pojednania oraz kierownictwa duchowego. Na zakończenie sesji wszyscy uczestnicy zostali podzieleni na małe grupy i tam mogliśmy podzielić się z innymi doświadczeniem Bożego Miłosierdzia w naszym życiu, a także naszymi przeżyciami i myślami, jakie towarzyszyły nam podczas tych kilku dni.
W drodze powrotnej pojechałyśmy do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach, by tam podziękować za ten piękny czas...

WSTĄPIENIE DO POSTULATU

Ojciec Święty Jan Paweł II w przedziwny sposób towarzyszy nam od samego początku naszej wspólnej drogi. Bardzo cieszymy się. że w ten szczególny dzień – drugiej rocznicy narodzin Ojca Świętego dla Nieba, rozpoczęłyśmy kolejny etap naszej formacji zakonnej. Podczas Eucharystii, którą sprawował o. Adam Strojnowski – nasz spowiednik, s. Marianna wręczyła nam tauki. Modliły się z nami także Nowicjuszki i Siostry, którym bardzo serdecznie dziękujemy za obecność i modlitwę.

"JESTEM UMIŁOWANYM DZIECKIEM BOGA"

Powyższe zdanie to temat rekolekcji, które odbyły się w Lublinie od 12 do 16 lutego. Prowadził je o. Jarosław Banasiuk, który głosił nam Słowo Boże i przewodniczył nam na drodze odkrywania dziecięctwa Bożego, wielkiej miłości i wierności Boga do każdego z nas, a także własnego piękna, godności i zastanawiania się nad własnym geniuszem :-) i powołaniem.

CO SPRAWIA, ŻE ŻYCIE JEST PIĘKNE?

„W sercu każdego człowieka jest pragnienie domu. To pragnienie nie jest niczym innym jak tęsknotą za życiem pełnym szczęśliwym, udanym.” /Benedykt XVI
Życie człowieka jest domem, za którego budowę każdy z nas jest odpowiedzialny, każdy z nas odpowiedzialny jest za swoje życie...
Za jakim domem tęsknię? Jak budować dom, by był trwały i bezpieczny? Jakie trudności spotykają mnie w budowie mojego domu? Kto może mi pomóc? Jak przezwyciężyć trudności? Na te pytania i wiele innych szukaliśmy odpowiedzi podczas rekolekcji „BUDOWAĆ NA SKALE”, które odbyły się w Serpelicach, 1-5 lutego 2007r. Prowadził je o. Piotr Wardawy, który uczył nas jak słuchać Bożego Słowa; po każdej konferencji była też medytacja. W centrum każdego naszego dnia była Eucharystia. Na spotkaniach w małych grupach pochylaliśmy się nad kazaniem do młodzieży Benedykta XVI, które wygłosił na Krakowskich Błoniach.
Ten czas był czasem refleksji nad własnym życiem, ale też czasem wspólnej radości, którą mogliśmy się dzielić podczas wspólnych spacerów i pogodnych wieczorów.
Bardzo serdecznie pozdrawiamy wszystkie uczestniczki rekolekcji, o. Piotra oraz Siostry, które z nami były: s. Gabrysię i s. Anię!