WSTĄPIENIE DO POSTULATU

Zrobiłyśmy kolejny krok w naszym życiu zakonnym . 19 lutego 2012 r. wstąpiłyśmy do postulatu. Nasze wstąpienie poprzedził dzień skupienia, który poprowadził dla nas  br. Daniel Kowalewski OFMCap .

Tematem podjętym w tym czasie  był znak TAU. A oto kwintesencja rozważań , którymi      br. Daniel wzbogacił nasze podążanie za Chrystusem: przyjęcie znaku Tau to przyjęcie krzyża Pana Jezusa . To znak głębokiej przemiany życia, nawrócenia do Chrystusa , wyjścia z egoizmu , aby wejść w miłość. Tau to znak, że należę do Boga.




Do postulatu zostałyśmy przyjęte w czasie Mszy św. odprawionej w naszej domowej kaplicy. Każda z nas podchodząc do s. Marianny- delegatki Matki Generalnej, by przyjąć znak Tau, słyszała słowa "Chrystus cię wybrał, kochaj Go" . Nasza odpowiedź to naturalnie: Amen :)

A oto najważniejsze , fragment Liturgia Słowa ,którą Pan Jezus wprowadził nas do postulatu:

„Nie wspominajcie wydarzeń minionych, nie roztrząsajcie  w myśli dawnych rzeczy. Oto Ja   dokonuję rzeczy nowej: pojawia się właśnie. Czyż jej nie poznajecie?  Otworzę też drogę na  pustyni, ścieżyny na pustkowiu”      Iz 43, 18-19

  

„Albowiem  ile tylko obietnic Bożych,  wszystkie są „tak” w Nim.  Dlatego też przez Niego wypowiada się nasze AMEN Bogu na chwałę.”    2 Kor 1  , 20

Rekolekcje o św. Klarze

Dwie osoby przyjechały dzień wcześniej...
Start godzina 10:00...
9:00- nic
9:15- nic
9:30- jest! Pojawiła się jedna uczestniczka!
Do godziny 10:00 jesteśmy już prawie wszystkie.

Dnia 9 lutego w naszym domu rozpoczęły się rekolekcje zimowe, którym patronowała św. Klara. Sześć aspirantek i siedem dziewcząt z różnych części kraju spotkało się w tym szczególnym czasie,
aby słuchać tego co mówi do nas Pan,
by przypatrywać się jak Bóg działał w życiu Klary
z Asyżu i dostrzec jak działa w życiu każdej z nas.

 

W ciszy i skupieniu mogłyśmy słuchać Słowa Bożego, rozważać je i dzielić się z innymi. Wchodząc
w tajemnicę życia św. Klary szukałyśmy odpowiedzi
na pytanie o to kim jesteśmy, odkrywałyśmy swoją własną wartość, swoje prawdziwe człowieczeństwo,
po to, aby w naszym życiu móc dokonywać świadomych i pewnych wyborów.

Ale wśród skupienia i modlitwy znaleźliśmy też
sporo czasu na proste bycie ze sobą. Wspólne
picie herbaty, śpiewy czy zabawy pomogły poznać się i stworzyć wspólnotę.




Jedną z niespodzianek był również wyjazd do Wąwolnicy, gdzie po pozdrowieniu Matki Boskiej Kębelskiej, odbyliśmy spacer po zaśnieżonych polach i wąwozach.

W piątkowy wieczór spotkaliśmy się na naszej ostatniej wspólnej rekreacji. Wiele radości przyniosło nam proste pytanie: "Czy postulantki mają marzenia materialne?" Znów potwierdziła się stara prawda,
że postulantka też człowiek, więc takowe marzenia posiada; i to od zwyczajnej jajecznicy, aż po deski teatru:)


Jednak był to również wieczór pewnego podsumowania. Mieliśmy możliwość podzielenia się naszymi wrażeniami z rekolekcji. Wniosek jest tylko jeden: To był naprawdę dobry czas,
a jego owoce  na długo pozostaną  w naszych sercach.

Z całego serca dziękujemy Panu Bogu za ten czas, za Jego Słowo, prowadzenie,

za ludzi, których tu zgromadził. Dziękujemy również br. Łukaszowi, s. Dorocie i s. Ewie 

za zorganizowanie i poprowadzenie tych rekolekcji, za ich otwartość i prostą radość. 

Bóg Wam zapłać.

Zimowisko na Poczekajce

W pierwszym tygodniu ferii miałyśmy możliwość uczestniczenia w zimowisku dla dzieci z parafii
na Poczekajce. Był to szczególny czas rozwijania naszych talentów (w wielu przypadkach były to talenty jeszcze nie odkryte lub skrzętnie skrywane).

Dlatego śpiew, taniec czy zajęcia plastyczne
stały się dla nas chlebem powszednim.
Wspólne zabawy i rozmowy pozwoliły nam
poznać naszych podopiecznych i stworzyć grupę,
do której chciało się wracać.

Cieszymy się z czasu spędzonego z naszymi dzieciakami i z uśmiechów, które każdego dnia
gościły na ich twarzach:)

Spotkanie opłatkowe na IWKRze

Kantyczki są? Są!
Pierniki są? Są!
No i ruszyłyśmy w stronę KUL-u by w dniu 13 stycznia uczestniczyć w spotkaniu opłatkowym w Instytucie
Wyższej Kultury Religijnej, na który  mamy przyjemność uczęszczać  w każde piątkowe popołudnie.

Na początku spotkania wszyscy absolwenci, w tym także nasze nowicjuszki Iwona i Olga, otrzymali świadectwo ukończenia trzyletniego cyklu wykładów.

Przy łamaniu się opłatkiem i składaniu sobie życzeń zapanował prawdziwie wigilijny nastrój. By dłużej pozostać w świątecznej atmosferze, przy dźwiękach gitar i tamburyna, śpiewaliśmy kolędy, a wraz z nami nasi przyjaciele z IWKR-u. Pomimo iż w sali wykładowej,
to było naprawdę ciepłe i radosne spotkanie.