REKOLEKCJE W LUBLINIE

„Pan dał, Pan zabrał” – to hasło, które narodziło się w czasie zimowych rekolekcji w Lublinie, które trwały w dniach 21-25 stycznia i pozostanie w naszych sercach.

Chrzest Święty – tak brzmiał temat rekolekcji. Wydawać by się mogło, że nic ciekawego nie da się na ten temat powiedzieć, a nawet, że te rekolekcje będą nudne. A jednak…był to piękny czas poznawania siebie i Boga. Codziennie spotykaliśmy się na wspólnej modlitwie psalmami, Eucharystii, adoracji i dzieleniu w grupach. A konferencje o.Grzegorza na długo pozostaną w naszej pamięci. W świetle Słowa Bożego poznawałyśmy swoje wady i zalety, mówiłyśmy o swoich oczekiwaniach wobec wspólnoty/osoby, z która chciałybyśmy spędzić życie. Rekolekcje pozwoliły spojrzeć nam na sakrament Chrztu Św. nie tylko jak na epizod w życiu, którego się nie pamięta, ale jak na wędrówkę, drogę, w czasie której mamy stać się nowym człowiekiem.

WSTĄPIENIE DO ZAKONU

„Potem wszedł na górę i przywołał do siebie tych, których sam wybrał, a oni przyszli do Niego” Mk 3,13

Jest nas cztery – Basia, Wiola, Asia i Ewa. Bóg zaprosił nas do kroczenia za Nim na drodze życia zakonnego. Nie wszystkie od razu odpowiedziałyśmy na Jego wezwanie. Dwie z nas – Basia i Wiola – ukończyły wpierw studia, a Ewa i Asia nie czekały tak długo, Ewa przerwała naukę a Asia kontynuuje ją mieszkając już w „murach” klasztoru. Daty wstąpienia są dla nas znaczące – dla Basi i Wioli to 23 września – dzień św. o.Pio, a dla Asi i Ewy to 27 września – dzień św. Wincentego a’Paolo. Przed nami czas poznawania życia zakonnego.

„MYŚMY POZNALI I UWIERZYLI MIŁOŚCI..."

15 września AD 2007, we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Bolesnej, trzy nasze siostry: s. Monika Waszczuk, s. Renata Czoboda, s. Izabella Kot złożyły swoje śluby wieczyste na ręcę Matki Generalnej s. Maria Cecilia D’Arma.

GOLGOTA MŁODYCH

Ostatnie dni wakacji spędziłyśmy na spotkaniu młodych w Serpelicach, organizowanym przez Braci Kapucynów Prowincji Warszawskiej. Była to ich pierwsza inicjatywa tego typu, ale nie ostatnia!!!
Nasza postulancka wspólnota włączyła się w współtworzenie tego pięknego dzieła. S. Ania prowadziła spotkania w małych grupach, a Zuzia, Kinga i Sylwia śpiewały w scholi. Zuzia napisała też artykuł o tym, co działo się w Serpelicach.